జర్నలిస్ట్ కథలు 1.... ఖాళీ కుర్చీ

జర్నలిస్ట్ కథలు 1 ఖాళీ కుర్చీ " చేతకాని వాళ్ళు పెళ్లి చేసుకోవద్దు . ఒక పండుగ లేదు , పబ్బం లేదు . ఓ శుభ కార్యం లేదు . చివరకు మీకు జ్వరం వచ్చి ఒళ్ళు కాలుతున్న ఆఫీస్ కు వెళ్లక తప్పడం లేదంటున్నారు . ఇలాంటి వాళ్ళు పెళ్లి , పిల్లలు , కుటుంబం అని లేకుండా ఒంటరి బతుకు బతకాలి . నాలుగు రేమో మీకేంటి మీ అయన జర్నలిస్ట్ రెండు చేతులా సంపాదన అంటూ ఎత్తి పొడుస్తుంటారు . మీ కొచ్చే జీతం గొర్రె తోక బెత్తెడు అన్నట్టు అటు బతికేందుకు సరిపోదు , ఇటు చావనివ్వదు" పార్వతి ఆవేశంతో కాదు నిస్సహాయతతో భర్తను ఉదయం నుంచి అలా తిడుతూనే ఉంది . ఆ తిట్లు వినడం గిరిధర్ కు అలవాటే . తనను కాదు అన్నట్టు తన పని తాను చేసుకుంటూ పోతున్నాడు . ఆఫీస్ కు టైం అవుతోంది . బస్సులో వెళ్ళాలి . పేరుకు జర్నలిస్ట్ జీతం అంతంత మాత్రమే . పెద్ద సంస్థనే అకక్డ ఉద్యోగం అంటే ప్రభుత్వ ఉద్యోగానికి ఉన్నంత భరోసా . అంతే స్థాయి జీతం ఉంటుంది అని మిగిలిన మీడియాలో జర్నలిస్ట్ లు కుళ్ళు కుంటారు కానీ అది అర్ధ సత్యం మాత్రమే . పర్మనెంట్ ఉద్యోగికి జీతం బాగానే ఉంటుంది కానీ తాను అక్కడ 15 ఏళ్ళ నుంచి కాంట్రాక్ట్ ఉద్యోగి . సమానపనికి సమాన జీతం ఉండాలి అని సుప్రీం కోర్ట్ తీర్పు ఉన్నా అది మీడియాలో పని చేయదు . చేసేది ఒకే పని కానీ పర్మనెంట్ ఉద్యోగికి ఇచ్చే జీతంలో కాంట్రాక్ట్ ఉద్యోగికి 20 శాతం ఇస్తారు . అన్యాయమే అయినా మిగిలిన చోట ఈ మాత్రం కూడా ఉండదు కాబట్టి తప్పదు . జ్వరం అని వారం రోజుల నుంచి సెలవుల్లోనే ఉన్నాడు . అయినా జ్వరం తగ్గలేదు . దానితో ఎడిటర్ కు ఫోన్ చేసి "బాగా జ్వరంగా ఉంది . ఇంకో రెండు రోజులు సెలవు కావాలి " అని వణుకుతున్న గొంతుతో గిరిధర్ అడిగితే , ఎడిటర్ " ఐతే ఒక పని చెయ్ . శాశ్వతంగా ఇంట్లోనే ఉండు . ఉద్యోగం కావాలి అని చాలా మంది వచ్చి పోతున్నారు . ఇంకొకరిని చూసుకుంటాలే " అని ఎడిటర్ ఫోన్ కట్ చేశాడు . సెలవు అడిగిన వారితో ఇంట్లోనే ఉండు అనడం ఎడిటర్ కు ఊత పదం కానీ గిరిధర్ లాంటి బడుగు జీవికిఆ ఊత పదం వింటే పై ప్రాణాలు పైనే పోతాయి . ఇవన్నీ భార్యకు చెప్పలేడు . అందుకే ఆమె తిట్లను పట్టించుకోకుండా జ్వరం తో అలానే ఆఫీసుకు బయలు దేరాడు . ఎర్రటి ఎండలో బస్సు కోసం ఎదురు చూస్తూ బస్సు రాగానే ఆఫీస్ కు బయలు దేరాడు . *** **** సిటీ డెస్క్ లో కూర్చున్న గిరిధర్ ను చూసి కొలీగ్ ఇంకా జ్వరం తగ్గినట్టుగా ఉంది . సెలవు తీసుకోవలసింది అని చెబితే , కుదరదు వచ్చేయాలి అని ఎడిటర్ ఆదేశం అని గిరిధర్ పని చేయడానికి ప్రయత్నిస్తే , చేతులు వణుకుతున్నాయి . పనికి శరీరం సహకరించడం లేదు , కానీ ఉద్యోగ భయం మాత్రం పని చేయాల్సిందే అని ఒత్తిడి చేస్తోంది . భయమే విజయం సాధించింది . ఎండలో వచ్చిన గిరిధర్ సాయంత్రం వరకు అలానే పని చేశాడు . హఠాత్తుగా తూలి కుర్చీ నుంచి పడిపోయాడు . స్పృహ తప్పుతుండడం తెలుస్తోంది . ఆఫీస్ లో ఉన్నవాళ్లు ప్రమాదాన్ని గ్రహించి ఆస్పత్రికి తీసుకువెళ్ళడానికి సిద్ధమయ్యారు . ఆఫీస్ పక్కనే ఆస్పత్రి ఉండడంతో వీల్ చైర్ తీసుకువచ్చి గిరిధర్ ను కూర్చోబెట్టి లిఫ్ట్ లో తీసుకువెళుతున్నారు . ఇదంతా చూసిన న్యూస్ ఎడిటర్ సుందర్ ఎడిటర్ ఛాంబర్ లోకి వెళ్ళాడు . సుందర్ ను చూడగానే ఎడిటర్ " రావయ్యా ! రా ! నేనే పిలుద్దామనుకుంటున్నా . యూనివర్సిటీలో జర్నలిజం లో నైతిక విలువలు అంశంపై నాదే కీలక ఉపన్యాసం . చదువుతా ఎలా ఉందో చెప్పు . సృష్టిలో అత్యున్నత జీవి మానవుడు . మనిషిగా పుట్టడం పూర్వ జన్మలో చేసుకున్న అదృష్టం . మానవ జీవితమే అద్భుతం అనుకుంటే . జర్నలిస్ట్ జీవితం పరమాద్భుతం . పాలకులకు , ప్రజలకు మధ్య వారధిగా ఉండేది జర్నలిస్ట్ . గొంతు లేనివారికి జర్నలిస్ట్ గొంతు అవుతాడు . పాలకుల చెవులు మూసుకుపోతే జర్నలిస్ట్ శంఖం పూరిస్తాడు . బాధితులు ఎక్కడున్నా మీకు నేనున్నాను అని భరోసా ఇచ్చే గొప్ప మానవతా వాది జర్నలిస్ట్ - ఇలా మొదలు పెడుతున్నాను ఎలా ఉంది? " అని ఎడిటర్ అడిగితే " అద్భుతం " అని సుందరం ఎప్పటిలానే చెప్పాడు . గిరిధర్ స్పృహ తప్పి పడిపోయిన విషయం చెబుతుండగానే సబ్ ఎడిటర్ పండరి వచ్చి " లిఫ్ట్ లో ఆస్పత్రికి వెళుతుండగానే గిరిధర్ చనిపోయాడు" అని చెప్పాడు . ఏం సమస్యలో తెలియదు కానీ ఎడిటర్ ముఖం ఎప్పుడూ చిరాగ్గానే ఉంటుంది . గిరిధర్ ఆఫీస్ లోనే ప్రాణాలు వదిలాడు అని వినగానే మరింత చిరాగ్గా ముఖం పెట్టి తన ఛాంబర్ నుంచి బయటకు వచ్చాడు . భూకంపం వచ్చినా , తోటివారు ప్రాణాలు వదిలినా ఆఫీస్ లో ఎవరి కుర్చీలో వాళ్ళు కూర్చొని పని చేసుకోవడం బయటి వారికి అమానవీయం అనిపించవచ్చు కానీ ఎడిటర్ కు మాత్రం అదృశ్యం చూడగానే తన ఇగో చల్లారింది . సిటీ డెస్క్ లో ఒక్క కుర్చీ ఖాళీగా ఉంది . అది గిరిధర్ కూర్చునే చోటు . ఎడిటర్ అన్ని డెస్క్ ల వైపు చూసి గ్రామీణ వార్తల డెస్క్ లో తలవంచుకొని భయం భయంగా పని చేసుకుంటున్న వరప్రసాద్ వైపు చూసి" ఏయ్ నిన్నే ఇటు రా ! వెళ్లి సిటీ డెస్క్ లో పని చెయ్ అని ఆదేశించాడు . కాంట్రాక్ట్ ఉద్యోగులతో ఎడిటర్ మాట తీరు అలానే ఉంటుంది . మారు మాట్లాడకుండా వరప్రసాద్ వెళ్లి ఖాళీగా ఉన్న గిరిధర్ కుర్చీలో కూర్చున్నాడు . పర్సనల్ కంప్యూటర్ మీద వార్తలు కంపోజ్ చేస్తున్నాడు కానీ వరప్రసాద్ కు మనసు మనసులో లేదు . పది నిమిషాల క్రితం ఈ కుర్చీలో గిరిధర్ అందరిలానే పని చేశాడు . సజీవంగా ఉన్నాడు . కేవలం పది నిమిషాల్లో గిరిధర్ మృత జీవి . ఆఫీస్ లో అతని కుర్చీ పది నిముషాలు కూడా ఖాళీగా లేదు . ఇంకో పది నిముషాలు అయితే ఎవరి పనిలో వాళ్ళు లీనం అవుతారు . మనిషి ప్రాణానికి ఉన్న విలువ ఇంతేనా అనిపించింది . మనసులో ఆలోచనలు సుడులు తిరుగుతున్నాయి . చేతి వేళ్ళు వార్తలను కంపోజ్ చేస్తున్నాయి . ఎడిటర్ తన ఛాంబర్ నుంచి మనుషులను మాత్రమే చూడగలడు కాబట్టి బతికి పోయాం . వాడు మన ఆలోచనలను కూడా నియంత్రిస్తే వరప్రసాద్ మనసులో ఆలోచన రాగానే ఉలిక్కి పడ్డాడు . ఆఫీస్ లో నిశ్శబ్దంగా ఎవరి పని వాళ్ళు చేసుకుంటున్నారు . జర్నలిస్ట్ లలో నైతిక విలువల ఉపన్యాసం పూర్తి చేయడానికి ఎడిటర్ తన ఛాంబర్ లోకి వెళ్లి పోగానే , ఛాంబర్ ముందు ఎర్ర లైట్ వెలుగుతోంది . సినిమాల్లో ఆస్పత్రిలో ఆపరేషన్ సమయంలో బయట ఎర్ర లైట్ వెలిగినట్టు ఎడిటర్ ఛాంబర్ ముందు ఎర్ర లైట్ వెలుగుతుంటే ఎడిటర్ సీరియస్ గా ఏదో రాసుకుంటున్నారు . ఎవరూ రావద్దు అని అర్థం . సబ్ ఎడిటర్ లు , రిపోర్టర్ లు రెడ్ లైట్ ఏరియా అని తమలో తాము జోకులు వేసుకుంటారు . అరగంట తరువాత ఆఫీస్ మొత్తం గిరిధర్ మరణాన్ని మరిచిపోయారు . ఆ రోజు ముఖ్యమైన వార్త లేమిటో చర్చించుకుంటున్నారు . ఏం వార్తలు ఇస్తున్నారని న్యూస్ ఎడిటర్ బ్యూరో చీఫ్ ను అడిగితే , బ్యూరో చీఫ్ రిపోర్టర్లను అడిగాడు . ఎవడి జీవితం వాడికి ముఖ్యం ఎవరి పనిలో వాళ్ళు బిజీ **** విషయం తెలిసి గిరిధర్ భార్య గుండెలు బాదుకుంటూ ఆస్పత్రికి వచ్చి గుండెలు పగిలేలా ఏడుస్తోంది . పెళ్లి ఎందుకు చేసుకున్నావు అని ఉదయం అన్ని తిట్లు తిట్టిన భార్య తలబాదుకొని ఏడుస్తోంది . అదే సమయంలో ఎడిటర్ తన ఛాంబర్ లో మసాలా దోశ తింటూ ఫోన్లో గట్టిగా నవ్వుతూతన మిత్రుడైన ఇంటెలిజెన్స్ అధికారికి ఏదో సమాచారం ఇస్తున్నాడు . రిపోర్టర్ లు ఇచ్చే సమాచారం ఇంటెలిజెన్స్ వారికి చేరవేయడం ఎడిటర్ పాటించే నైతిక విలువల్లో భాగం . **** ఆఫీస్ లో గిరిధర్ కుర్చీ ఖాళీ అయిన పది నిమిషాల్లో మరొకరితో భర్తీ చేశారు . గిరిధర్ ఇంట్లో ఖాళీ అయిన కుర్చీ ఖాళీగానే ఉంది . గిరిధర్ భార్య , చదువుకుంటున్న పిల్లల భవిష్యత్తు ఏమిటీ ? అనే ప్రశ్నకు సమాధానం లేదు . వారం తరువాత గిరిధర్ కుమారుడు ఆఫీస్ కు వచ్చి " మా నాన్న ఎలా చనిపోయాడు అని అందరినీ అడిగాడు . ఎవరూ సమాధానం చెప్పలేదు . ఇంట్లో ఖాళీ కుర్చీ ఎలాగూ సమాధానం చెప్పలేదు . ఆఫీస్ లో పది నిమిషాల్లో భర్తీ అయినట్టు ఇంట్లో ఖాళీ కుర్చీ ఎప్పటికీ భర్తీ కాదు . - బుద్దా మురళి